Even bellen met… Jeanette Warmels, rector van Cals IJsselstein

Het Cals College is een grote school met een diverse groep leerlingen en docenten. Eén van de pijlers van het Cals luidt: ‘Leren is niet plaats- of tijdgebonden’. Dat motto is met het nu onvermijdelijke afstandsleren wel héél actueel geworden. Maar het lukt! “Ik denk dat deze crisis het begin is van grote veranderingen in onderwijsland. Nu zijn er zorgen, maar op de lange termijn verwacht ik dat het positief uitpakt.”

Wat houd je momenteel het meest bezig?

“Wat een tijd! Heftig om te realiseren dat we met zijn allen een kwetsbaar systeem gecreëerd hebben, in een wereld die maakbaar leek te zijn. Nu is vrijwel de hele economie in een paar weken tijd tot stilstand gekomen. Zzp’ers hebben het heel moeilijk, er wordt gehamsterd en voedselbanken hebben tekorten. De één gaat enorm helpen, de ander wil vooral zelf overleven.
“Mijn dagen waren in het begin gevuld van 7:00 ‘s ochtends tot middernacht. Dat was nodig, maar je houdt het niet lang vol. Gelukkig is er nu wat meer rust gekomen.”

In het onderwijs zie ik die kwetsbaarheid van het -toch wel- traditionele schoolsysteem duidelijk terug. In het begin ervoer ik veel paniek bij zowel docenten als ouders: hoe gaan we de leerlingen nu goed naar de eindstreep brengen? Docenten voelen een verhoging van de werkdruk omdat ze thuis moeten werken, ouders weten niet waar ze aan toe zijn. We hebben een grote school en er bestaat op afstand een groter risico dat leerlingen ‘uit het zicht raken’. Daarom hebben ze één keer per week (video)contact met hun studiebegeleider/mentor. Is de leerling niet bereikbaar, dan laat de studiebegeleider dat weten. Maar we vragen ook ouders om het te melden wanneer hun kind niet (genoeg) gebeld wordt. Leerlingen moeten wennen aan de situatie en we willen ze graag helpen met het vinden van een nieuwe structuur. Daar hebben we als school een documentje met handvatten voor opgesteld, zodat ze niet in hun bed blijven liggen, maar zichzelf ook vaste pauzemomenten gunnen.

De crisis is een verdrietige tegenslag voor de wereld. Gelukkig levert het echter óók mooie dingen op: ik zie dat de school zichzelf nu razendsnel ontwikkelt én dat bepaalde vraagstukken eigenlijk vanzelf opgelost worden. Ten eerste: ons team zei voorheen dat de pijler ‘leren is niet plaats- en tijdgebonden’ best wat meer aandacht zou mogen krijgen. Met de huidige situatie van afstandsleren heeft die pijler natuurlijk álle aandacht – hoewel de ene collega er wat meer moeite mee heeft dan de andere. Ten tweede, de discussie rond laptops: ‘was het verstrekken van laptops aan alle leerlingen nou wel nodig?’ vroegen sommige collega’s zich eerder af. Nu zijn we er allemaal dolblij mee! Ten derde, het allerleukste vind ik dat bepaalde collega’s nu opbloeien en talenten laten zien die wij eerder niet kenden. De ene vindt het in de echte wereld makkelijker om een klas in toom te houden dan de andere, maar sommigen blijken nu fantastisch in het één-op-één contact via internet. Ik hoor van ouders dat hun kind de stof opeens helemaal begrijpt. Geweldig, toch?”

“Collega’s laten talenten zien die we eerder niet kenden. Ze blijken bijvoorbeeld fantastisch in het één-op-één contact via internet.”

Hoe verandert de crisis jouw rol?

“Mijn dagen waren drie weken geleden, in het begin van de coronacrisis, gevuld van 7:00 ‘s ochtends tot middernacht; videovergaderingen vonden nog wel eens om 20:30 ‘s avonds plaats. Zeker in het begin moest ik op heel veel momenten aanwezig zijn: er spelen dilemma’s, verschillende belangen, ik moet veel communiceren en tegelijk alert zijn op de informatie van het kabinet. Ik voelde me de spin in het web om snel besluiten te nemen. Opeens moest ik beslissen of collega’s naar school moeten komen of niet, als ze mij vertellen dat ze zich niet helemaal goed voelen. ‘Bij twijfel, niet doen’, zeg ik dan, zoals het RIVM voorschrijft.

Die extreem lange dagen waren nodig, maar dat houd je natuurlijk niet lang vol. Nu is het gelukkig rustiger. Nog steeds is goed communiceren mijn hoofdtaak; ik probeer de vragen die er kunnen zijn al van tevoren beantwoord te hebben. We hebben op onze website gelijk een ‘corona-knop’ toegevoegd: alle relevante berichtgeving wordt daaronder geplaatst. Het leuke dat ik daar zelfs complimenten voor krijg van ouders. Iedereen is iets meer gewend geraakt aan de nieuwe situatie en ik word zelf ook wat handiger in rustmomenten plannen. Zo plan ik nu bijvoorbeeld vaak een moeder-dochter-uurtje in, mijn dochter is ook middelbare scholier en heeft net als alle leerlingen steun van haar ouders nodig!

“Misschien kunnen we in de toekomst een mooie combinatie creëren van binnen de school en buiten de school leren: meer samenwerking met de omgeving en kleinere klassen. Dat vind ik zo hoopvol.”

Niet alleen mijn rol is veranderd, want ik denk dat deze crisis het begin is van grote veranderingen in onderwijsland. Nu zijn er zorgen, maar op de lange termijn verwacht ik dat het positief uitpakt voor het onderwijs. Het fysieke gebouw staat nu leeg en toch gaat het onderwijs door. We dachten altijd dat het sociale aspect van elkaar in levende lijve zien essentieel was voor het leerproces. Natuurlijk, het is een gemis voor de leerlingen dat ze elkaar bijvoorbeeld niet even kunnen omhelzen, laat dat duidelijk zijn, maar het leren is zeker niet gestopt. Ik hoop dat we in de toekomst een mooie combinatie kunnen creëren van een deel binnen de school leren en een deel buiten de school. De fysieke ontmoeting tussen leerlingen en docenten moet er nog zijn, maar ik zie nu meer kansen voor samenwerking met de omgeving. Dan kunnen de klassen ook wat kleiner worden. Dat vind ik zo hoopvol.”

Jeanette’s tips voor andere schoolleiders:

  • Probeer vragen al te beantwoorden voordat ze gesteld worden.
  • Houd het stuur stevig in handen, maar vertrouw óók op anderen: laat je verrassen door al die mooie nieuwe initiatieven en geniet daarvan!
  • Zorg dat de ouders je goed kunnen vinden en antwoord persoonlijk. Normaal krijg je als schoolleider vaak de dingen te horen die misgaan, nu komen er ook complimenten voorbij. Dat is natuurlijk erg leuk.
  • Let op de medewerkers, maar vergeet jezelf niet. Je hebt als schoolleider ook tijd voor je eigen gezin nodig. De eerste dagen is het keihard werken, nu kun je af en toe eens je telefoon een uurtje op stil zetten.

 

Bron: https://www.schoolleidersregistervo.nl/schoolleider-in-coronatijd/jeanette-warmels